Boekrecensie: Marcus Pound, Conor Cunningham, Peter Candler, Theology, Psychoanalysis and Trauma [Veritas], SCM Press, London 2007
Tijdschrift: Tijdschrift voor Theologie 48 nummer 1, 2008, pagina 113-113Auteur(s): Lea Verstricht
Samenvatting
Marcus Pound gaat op zoek naar een mogelijke verhouding tussen psychoanalyse en theologie en gebruikt hiervoor de metafoor van het trauma. Zijn optie is aan te tonen dat psychoanalyse altijd al een vorm van theologie is en vice versa. De nadruk komt daarbij te liggen op de eucharistie als een sociale vorm van een psychoanalytische therapie - want het is een herhaling van een traumatisch gebeuren. Tegelijk komt op die manier een sociaal, kerkelijk kader in het vizier waarbij de analysant niet enkel naar zichzelf en zijn gebrek wordt verwezen, maar vooral naar zijn schepsel zijn. Pound zoekt voor dit project een link tussen Lacan, de atheïstische psychoanalist, en de fideïstische theoloog Kierkegaard. Lacan wil hij lezen door de bril van Kierkegaard en omgekeerd herleest hij Kierkegaard met de wetenschap van Lacan. Hij doet dit via concepten als herhaling, taal, tijd en eeuwigheid. Ook de bestaanssferen bij Kierkegaard (esthetisch, ethisch en religieus) worden vergeleken met Lacans ordening van de psychologie. Maar het is vooral het concept van tijd en eeuwigheid dat het verschil maakt: Gods (eeuwigheid) traumatische interventie in de tijdelijkheid in Christus. Hier wordt de band met de eucharistie als repetitie van het trauma duidelijk. Pound gebruikt in de uitwerking vooral ideeën van J. Milbank, G. Ward en C. Pickstock, de grondleggers van de Radical Orthodoxy.
(Gegenereerd met : OpenAI (2025). ChatGPT API [model gpt-4o-mini])
Bekijk volledige artikelCategorieën: Godsdienstpsychologie
Auteurs
Meer artikelen van Lea VerstrichtTijdschrift
Op zoek naar meer?
- Probeer Eenvoudig zoeken
- Lees alle mogelijkheiden van dit platform op de Help-pagina